Ο δρόμος για την νίκη δεν είναι ποτέ χωρίς εμπόδια

Αν με ρωτούσες πριν λίγα χρόνια πώς φανταζόμουν την επιτυχία, πιθανότατα θα σου έλεγα ότι πίστευα πως όσο πιο πολύ δουλεύεις, τόσο πιο εύκολα θα φτάνεις στον στόχο σου.

Σήμερα ξέρω ότι δεν λειτουργεί έτσι.

Κάθε φορά που κάνεις ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρό σου, εμφανίζονται καινούργιες προκλήσεις. Άνθρωποι που αμφισβητούν αυτό που κάνεις. Σχόλια που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν είσαι στον σωστό δρόμο. Στιγμές που σκέφτεσαι μήπως τελικά οι άλλοι έχουν δίκιο.

Και ξέρεις κάτι;

Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Πρόσφατα είχα μια συνάντηση που ξεκίνησε με εντελώς διαφορετικές προσδοκίες. Αντί να μιλήσουμε για συνεργασία, η συζήτηση κατέληξε στο γιατί, σύμφωνα με τον άλλον άνθρωπο, εγώ χρειαζόμουν coaching και όχι εκείνος.

Για λίγη ώρα ένιωσα να χάνω την ενέργεια μου.

Όχι γιατί πίστεψα αυτά που άκουσα.

Αλλά γιατί δεν έβαλα αμέσως το όριο που ήθελα.

Και αυτό ήταν το μάθημα μου.

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των άλλων. Μπορούμε όμως να μάθουμε να προστατεύουμε τον χρόνο, την ενέργεια και την αυτοπεποίθησή μας.

Στη διαδρομή μου έχω ακούσει και ανθρώπους που αγαπώ να μου λένε ότι «δεν έχει μέλλον», ότι «δεν βγαίνουν χρήματα από αυτό» ή ότι «καλύτερα να κάνω κάτι πιο σίγουρο».

Δεν τους κατηγορώ.

Οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν τον κόσμο μέσα από τις δικές τους εμπειρίες.

Αν δεν έχουν δει κάποιον να πετυχαίνει σε έναν δρόμο, δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι αυτός ο δρόμος υπάρχει.

Όμως τα όνειρα δεν πραγματοποιούνται επειδή τα πιστεύουν οι άλλοι.

Πραγματοποιούνται επειδή συνεχίζεις να τα υπηρετείς, ακόμα και όταν κανείς γύρω σου δεν μπορεί ακόμη να δει το αποτέλεσμα.

Κάθε εμπόδιο κρύβει μια ερώτηση:

«Θα συνεχίσεις ή θα τα παρατήσεις;»

Και κάθε φορά που επιλέγεις να συνεχίσεις, γίνεσαι λίγο πιο δυνατή, λίγο πιο ώριμη και λίγο πιο κοντά στον άνθρωπο που θέλεις να γίνεις.

Η επιτυχία δεν είναι η απουσία δυσκολιών.

Η επιτυχία είναι να συνεχίζεις, ενώ οι δυσκολίες υπάρχουν.

Οι άνθρωποι που θαυμάζουμε σήμερα δεν είχαν μια εύκολη διαδρομή.

Είχαν μια διαδρομή γεμάτη απορρίψεις, αμφιβολίες, εμπόδια και στιγμές που κανείς δεν πίστευε σε αυτούς.

Η διαφορά ήταν ότι δεν σταμάτησαν.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει μέχρι σήμερα.

Δεν χρειάζεται να σε καταλάβουν όλοι.

Δεν χρειάζεται να σε εγκρίνουν όλοι.

Δεν χρειάζεται καν να συμφωνούν μαζί σου.

Χρειάζεται μόνο να συνεχίζεις να χτίζεις, κάθε μέρα, τη ζωή που ονειρεύεσαι.

Γιατί μια δύσκολη συνάντηση δεν ακυρώνει το όραμά σου.

Ένα αρνητικό σχόλιο δεν καθορίζει το μέλλον σου.

Μια απογοήτευση δεν σημαίνει ότι απέτυχες.

Είναι απλώς μία ακόμη στροφή στον δρόμο προς τη νίκη.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο κομμάτι της διαδρομής.

Όταν, κάποια μέρα, κοιτάξεις πίσω, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν σε διαμόρφωσαν οι εύκολες μέρες.

Σε διαμόρφωσαν οι μέρες που σκέφτηκες να τα παρατήσεις αλλά επέλεξες να συνεχίσεις.

Συνεχίζω να χτίζω τη γυναίκα που θέλω να γίνω. Όχι γιατί όλοι πιστεύουν σε μένα, αλλά γιατί εγώ δεν σταματώ να πιστεύω σε αυτό που δημιουργώ.

Και αυτή, ίσως, είναι η μεγαλύτερη Νίκη από όλες.